Edebiyat ve Kültür Platformu
Meğer Ne Çok Özlemişim
Geçiyorum bu kentin loş ışıklı sokaklarından
geceyi ikiye böldüm, minare gölgelerinde.
* Meğer Ne Çok Özlemişim *
Geçiyorum bu kentin loş ışıklı sokaklarından
geceyi ikiye böldüm minare gölgelerinde
mozart ve Beehoven'den müzik sesi duydum
meğer ne çok özlemişim
ilkyazın ters rüzgârları estikçe içimde
yüzümün şekli değişti, nasıl görmediniz?
sen, çimen nazıyla şafağı emziren sabah.
Baygın baykuşların çağrısıydı,
yüreğimdeki haziran
hep seni düşündüm, sen yokken
eski tramvay durakları
ellerinde kitaplarıyla liseli kızlar
ağlasam mı gülsem mi.
Düşündükçe,
gözlerimde büyüyor zaman
usumda bir soru işareti
ben mi miydim bir zamanlar
bir vuruşta dağları devirip geçen
içimdeki yangına biraz daha yaklaşıyorum
uçtu gitti içimdeki o çocuksu bahçeler
hiçbirinden fayda yok acılarıma
ah ömrüm, ben hiç bu kadar düşünmemiştim
bana gençliğimi geri ver
o anılardan bir şeyler fısılda kulağıma.
Nuri Dağdelen
11.5.2016
Meğer Ne Çok Özlemişim başlıklı yazı Öz tarafından
19.06.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.