Gönül Yandı Gül Yandı Bülbül Yandı Güle Güle

Gönül Yandı Gül Yandı Bülbül Yandı Güle Güle

Gülün ateşinden bir parça düştü gönüle

Gönül yandı gül yandı bülbül yandı bile bile

Güldeki güzelliğe nasıl hayran olmasın bile bile

Gönül yandı gül yandı bülbül yandı güle güle

Bir avuç gönül oldu gül için susmayan bülbül

Aşk ile yanmak için güle verilmiş bin bir formül

Şeyda bülbül misali güle kondu bu deli gönül

Gönül yandı gül yandı bülbül yandı güle güle

Gülün her dikeninde bulunur güle bir şifa

Gülü seven dikenine katlanır elbet her defa

Gül aşkıyla bu âlem de sürülmese de bol sefa

Ahiret âlemi için sefasını saklar sonsuz gülsün her defa

Gönül yandı gül yandı bülbül yandı güle güle

Kul Mehmet’im uzat elini güle yan sende aşk ile güle güle

Güldeki koku aşk olmazsa hiç bülbül konar mı güle

Vuslat uzak olsa da aşkın tadı güzeldir bekletir bile bile

Gönül yandı gül yandı bülbül yandı güle güle

Mehmet Aluç © Kul Mehmet