Gün Doğarken

Denizden bihaber yaşıyor.

İçimde üşüyen bir hayal,

Anladım ki seven unutamıyor.

Aşkımızın elçisi posta güvercini,

Kaç zamandır müjdeli bir haber veremiyor.

Var kolaysa sen bul dengini.

Aşktan yarım kalan bir daha doğrulamıyor.

Doğarken ölmüşüm yazgım bu belli.

Ayrılıklar öldüremiyor.

Sende tattım ölümü ey ince belli.

Artık hiçbir şey işlemiyor.

Ne adını ne tadını ne de kokunu.

Unutmak mümkün olmuyor.

Daha başındayken kaybetmişim yolumu.

Tam gece oldu her şey bitti derken güneş yeniden doğuyor.