Ruhumda Karakış!

Bir fırtına koptu dinmek bilmiyor

Gönlümde dört mevsim yaşar gibiyim

Ruhumda karakış bahar gelmiyor

Tenim kavruluyor şaşar gibiyim

Gül gibi bir ömrüm solmaya namzet

Gözlerim toprakla dolmaya namzet

Hıçkırıklar çığlık olmaya namzet

Dünyayı ebedi boşar gibiyim

Hayat geldi geçti gamlı tasalı

Canım diler artık büyük visali

Her yeri saracak volkan misali

İçimden kaynayıp coşar gibiyim

Toprak çeker beni odur temelim

Yolda bana eşlik eder amelim

Ateş uzak dursun, cennet emelim

Yeşil çimenlerde koşar gibiyim

Sarılma hayata ey fani uyan!

Bu yalan dünyaya olmadı doyan!

Tükendi nefesler az daha dayan

Dertlerin hepsini aşar gibiyim

Mikdadî son anda hoşça kelâm et

Bu son çırpınışlar hayra alâmet

İmanlı yaşayan sonu selâmet

Sel olup bendimden taşar gibiyim

Şair Mikdat Bal