Bulutla Güne Bakış

BULUTLA GÜNE BAKIŞ

     Bulutlar insanı düşünceden düşünceye yolculuk yaptırır. Çizgi filmlerde hep bulutların üstünde gezinme, yumuşak yatak gibi bulut üstünde kitap okuma bizi hayallere uçururdu küçükken. Yağmur duasına çıkıp ellerini semaya değil de yere yöneltip yağmur isteyen büyüklerimiz buluttan nem bekler işte. Her şeyin yaratıcısından bir damla yağmur için duaya çıkar insanımız. Bulutlar sakın küsmesin bize. Onları bir üzersek ağlayıp da bize fazla gözyaşı bırakıp her yer sel olur giderdi. Yahut inat edip dursa, bu kez de su vermeyip ülkemiz çöl olurdu. Bulutun dilinden, yağmurun duasından, ateşle suyun hemfikir olmasından yola çıkarak bulutla güne bakışımızı değiştiririz. Ahmet Haşim'in 'Bize Göre' adlı kitabındaki 'Bulutlar Karşısında Bir Muhavere' başlıklı yazısının 2. paragrafına değinmek istiyorum:

     "Bulutlar bize küsünce nehirler kurur, tarlalar ölür, bahçeler solar, toprak mahsulatını keser; eşhasın kesesi ve binnetice devletlerin hazinesi boşalır; ticaret durur, sanat durur. Bu vasi hal ile çerçevesi ortasında, insanın korkunç kaderini bir an tasavvur etmek bile muhayyileyi yakmaya kâfidir…"

                                                                                       20 Mayıs 1928                                

     Barışık olsun bulut kardeşlerimiz bizimle. Etraf ne çöl olsun ne de sel. Dudaklar dua ederken kurumasın susuzluğa direnir gibi. Nazımız bayağı olup sulu olmasın bulutları ağlattığımız zaman. Bulutun güneşle, ağacın toprakla, yeşilin doğayla olan türküsü son bulmasın insan var olunca. Bırakın hür kalsın ağaçlar, yeşile dokunulmasın. Bırakın güvenle uçsun kuşlar, avcı onları vurmasın. Bulutun yağmura sevdası, gözlerdeki nemin güneşe tutkusu, güvercinin kumru ile yoldaşlığı satırlar dolusu yer alsın zihinlerde.