Vatanım!

Bırakıp da sana koşarcasına

Varamadık, gelemedik vatanım!

Doyasıya sende, yaşarcasına

Göremedik, gülemedik vatanım!

Gurbet elde hayat sürmek ne acı

Çıkıp gelsek bile ancak sılacı

Derdimize deva olan ilacı

Süremedik, bilemedik vatanım!

Fayda etmez ne teselli ne deva

Bulunmaz ki mutlu mesut bir yuva

Dileyene şu gurbeti bedava

Veremedik salamadık vatanım

Hep sendeyiz unutmadık yolunu

Gurbet bağlar ayağını kolunu

Ne baharlar koklamadık gülünü

Deremedik, alamadık vatanım!

Yaz gelince soluyoruz sılayı

Arıyoruz buluyoruz Mevlayı

Başımıza gurbet denen belâyı

Aramadık, dilemedik vatanım!

Eksik olmaz gurbetçinin stresi

Akıp durur iki gözün katresi

Kayıp olduk varılacak adresi

Soramadık, bulamadık vatanım

Mikdadî der devam eder bu sancı

Bitmiyor ki gurbetçinin usancı

Yeni nesil sandı bizi yabancı

Duramadık, kalamadık vatanım!

Şair Mikdat Bal