Vuslat I Hak

Vedası buruk bir aşkın hezimetinde,

Yâre rağmen yârin hizmetinde.

Gezsem de bin asır.

Şakaklarıma kan dolasıya denk.

Cenkleşsem de dünümle.

Bilirim ki elbet bir gün yolum kesişecek,

Durmadan kaçtığım ölümle.

Oysa bilirim ki,

Hiçbir gece karanlık değildir dünümden.

Ben geceye hapsolmuş bir bülbülüm.

Hiç günışığı yansımadı odama penceremden.

Bir hiç uğruna tükendi koca ömrüm.

Ben ölümden kaçarken aşka tutulanlardanım.

Artık tek bir davam var.

Hak aşkıyla dolsun diye gönül heybem.

Ölümü vuslat bileceğim.

Budur son çarem…