Günün Birinde

Eser yeller tütmeyen ocağımın üstünde
Nazlı yârden ayrı kaldım bozuldu
bağım
Kavuşur muyum bilmem günün birinde
Nazlı yârden ayrı solmasın gençlik
çağım
Tadı kalmadı deryanın bu dünyanın
hayatın
Bir anlık heves miydi ey dünya senin
fiyatın
Bir an güldürdün sonra kaç para aldın
ağlattın
Nazlı yârden ayrı solmasın gençlik
çağım
Biterse de bitsin hayaller artık
rüyalar
Bitmez sanma sakın gönlüm bu anlar
Bitmek için verilmedi mi bize bu
canlar
Nazlı yârden ayrı solmasın gençlik
çağım
Kul Mehmet’im ölüm ile hayat yeniden
neşelenir
Bir anlık mezarda yorulan beden elbet
dinlenir
Ahiret hayatı ile yeni hayat
sonsuzlukla şekillenir
Nazlı yârden ayrı solmasın gençlik
çağım
Solarsa da ahirette vuslatla kavuşur
elbet bu canım
Mehmet Aluç-Kul Mehmet