Sevdayı Arayan Gönül

SEVDAYI ARAYAN GÖNÜL

Yıllarca dolaştı, durdu, bu gönül

Kaç sene, kaç mevsim, bir mecnun gibi

Yanıp yanıp oldu, bak! Bir avuç kül

Kimseye yâr, edemedi, bu kalbi..

Kâh  kalabalıkta, kâh sakin yerde

Çekmişti hep, gözlerine, bir perde

Seninle düşmeden, aşk denen derde

Olmadı kimseye,  yürek sahibi…

Bazen  gezdi, cadde sokak, umarsız

Hayatı yaşadı, böyle kumarsız

Gönül yaraları, derin tımarsız

 Hiç bağlı kalmadı, sevdaya tabi

Ne çifte kumrular, ne uçan kuşlar

Yalnızlık içinde, efkarlı başlar

Değişmez mevsimi, hükmeder kışlar

Sevemedi gitti, cananı harbi…

Aşkı  kimde, nerde, nasıl bulacaktı?

Bir adresi olsa, kapı çalacaktı

Ömür boyu aşka, bağlı kalacaktı

Yıllar   sürükledi, bir yaprak gibi

Yolculuğa çıktı, umuda dair

Yıllarca yürüdü, yolda ve sair

Vefayı ararken, oldu bir şair

Şiirleri, kederinin, sebebi…

03. 06. 2010