Bu Şarkı

Bitimsiz suallerimin muhatabı olamasın,

Ey cevabı delik heybesinde gülünç duran çocuk...

İstesen de bu sıfattan kurtulamasın.

Ahir zamanın ironisi mavi boncuk!

Lafı kambur kılan, lafın ağırlığı değil.

Muhatabının sağırlığıdır bilesin.

Her kaldırım başında boynu bükük bir karanfil,

Önüne bakmadan yürüdüğün için göremezsin.

Tavizkar gülüşlerimin arka bahçesinde,

Kalbim, bir ayağı kırık masa.

Zerre ihanet göremezsin, Hak aşkının şeceresinde.

Neylerdi deli gönül, hak aşkı olmasa

Gel dur de bu kötü gidişata nefsin uslansın.

Uslansın da, gör ne güzelmiş hak aşkı.

Tadına vardın mı doyamazsın.

Hep sürsün istersin bu şarkı…