Yolun Haktan Geçerse

Allah’ta yokluğumuz paha biçilmez niyet,

Kul olana mükâfat, hiç olur mu eziyet.

Kim zararda söyleyin, ettiği ibadetten,

Kazanır insan olan, elbet iyi niyetten.

İbadetin özüdür, etti isen tefekkür,

Ne mutlu Müslümanım, böyle nimete şükür.

Rehberimdir Muhammed, yolunda koştuğumuz,

Sancağının altında, engeller aştığımız.

Rahmetiyle can bulur, şu evrende her masum,

Yürek yanıp tutuşsun, ol Halik ’ten öyle um.

Huzurun merkezidir, secdeye varışların,

Rızanın anahtarı, kullukta yarışların.

Bir dua tercümesi, avuçlarda ihtiram,

Sadece ona ait, en mükemmel intizam.

Rahman’ın hissiyatı, katıksız zikirdedir,

Varlığının izleri, elbette fikirdedir.

Müminlerin vasfıdır, sorgusuzca itaat,

Böylece sökün tutar, hem cerahat hem bi’dat.

Can değer yüreğime, Allah’ı andığımda,

Ayaklanır uçarım, meşk ile yandığımda.

Sırrında ki sırdadır, şifrelerin çözülmez,

Ne kadar seyyah olsan, izni yoksa gezilmez.

Âdemin dilindeki, Rahman’a kulluk akdi,

Ömür gelip geçiyor, daha gelmez mi vakti.

Âdem Efiloğlu