Kalem İle Klavye

Klavye çıktı kaleme edildi koskocaman ihanet

Varıp ara sıra etmeliyiz bu can dostu ziyaret

Kalem klavyeye eder hayret tükenmez diye

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Şairin bir zamanalar can dostuydu bu kalem

Bilgisayar çıktı klavye aldı yerini hemen birden

Kolaya kaçtı yazar ben gibi onu görünce hemen

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Bir dost can gibi tutardı elinde kalemi yazar

Kalemde yazarı sarardı candan azar azar

Klavye öylemi yazarın dokunduğu tuşlar yığını

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Klavye öylemi yazarın dokunduğu tuşlar yığını

Tuşlar yığını da zamanı geldi aldı kalemin yerini

Elden ne gelir üzülme ey kalem hala gönlümüzdesin

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Nazlı nazlı salınırdı elde kalem yazarken

Gecenin yarısı şair sızarken beklerdi kâğıt başında

Bazen ıslanırdı şairin akan gözyaşında

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Klavye olsun kalem olsun yazaradır onlar dost

Birbirinden ayrılmaz görevleri aynı değerde post

Yazar ikisiyle de yazar olurlar birlikte gönüllere dost

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Sessizce sessiz yazıyor gece gündüz ikisi de

Sahte tebessüm etmez yazar ne zarar görülmüş nesinde

Kul Mehmet’im ikisi de dursun bir gönlün köşesinde

Klavyede hayret eder kalem nasıl dayanır yazar diye

Mehmet Aluç /Kul Mehmet