Uşağum 57.

Dost acı söylermiş içi yansa da

Kalbin tercümanı dildir uşağum

Elifi göstersen mertek sansa da

Cahilin gözüne mildir uşağum

Kendini medeni sayar birçoğu

Gereken kurala uyar birçoğu

Nice gürültüler duyar birçoğu

Dikkati celbeden zildir uşağum

Altın dolgu diye gösterme dişi

Açık Verme sakın sağlam tut işi

Gözeltleyip durur kuzgunlar leşi

Fareden çekinen fildir uşağum

Güç, kuvvet, maddedir alçağın dini

Bitmez imansızın nefreti kini

Eşkıya barınak tutarken ini

Şimdi de mekanı ildir uşağum

Haramda mutluluk aranır mı hiç

Kul hakkı yanmadan arınır mı hiç

Ateş barut ile barınır mı hiç

Yaşlar, Dicle, Fırat, Nildir uşağum,

Darlıkta akraba ele dönüşür

Yandıkça közlerin küle dönüşür

Refahta zamanın sele dönüşür

Deccalin bir günü yıldır uşağum

Şair Mikdat Bal