Payidar Gerekçe

Bir kahpe kurşun daha,

Delip de geçti geceyi.

İçimde düşmana ana avrat bir küfür büyüyor.

Edebimi kışlıkların arasına kaldırdım.

Ondan bozuk ağzım,

Kardeşlerimin cansız bedenini gördükçe,

Kırıldı kolum kanadım.

Her biri ayrı bir dünyaydı.

Yaşanacak güzel günler vardı.

Daha aşık olacaklardı.

Belki evlenip çoluk çocuğa karışacaklardı.

Olmadı izin vermediler.

Söndü en güzel umutlar.

Hülya da dahi yarım kaldı bakir arzular.

Nasıl incinmesin yüreğim.

Nasıl yanmasın içim.

Önüme dünden kalan bir yemek konsa,

Yüzüm ekşirdi.

Kardeşlerimin ömrü çalındı.

Şimdi en utancım.

Şükretmeden geçen kaç günüm varsa.

Hepsine birden ağlıyorum.

Yol üstünde efsunlu bir gül bahçesi.

Her bir gül, kardeşlerimin yattığı mezar.

Ağlarım duyulmaz hıçkırıklarımın sesi.

Ümmet bilinci lazım işte o vakit zafer olur payidar.