Anlardan Türeyen Mutluluk...

Mekânlar öteleyen cehaletin tekbir getirdiği: Cürüm konuşlu asaletin yargılandığı o cüz-i irade yine kelime sihirbazı imgelerin terk edilmişliği…

Hoyrat kelamlarda saklı tutulası; yorgun ruhların yoldaş zümresi ve kerametinin saklı tutulduğu beyanatlarda çapulcu imgeler ir o kadar hezeyan yüklü gölgelerini rahmet belleyip dokunaklı bir şarkının nakaratında kanayan yargısı kadar da kanatıyor belli ki kayıp güfteler mezarlığı pekişen her şiirin tantanalı dizeleri.

İstirahatta iç çekişlerimin vebali biraz da farkındalık yüklü güncemin kayıp satırlarına esir verdiğim yürek.

Sesler duyuyorum metazori, yankıları hepten sağır edici ve yüksündükçe kıyımlardan mertebe bellediğim o girizgahta serkeş bir tınıya rast geliyorum: İçselleşen bir hegemonya, dermansız bir terk ediliş ve beyanatlarına sığdıramazken yürek sesimin, esefle kınandığım ama akıbetine de toz konduramazken yarın kaygım çıkarken ayyuka.

Sefil ya da sıradan ama sıra dışı bir tezahür.

Donanımlı bir sevda masalı ve tek eksikle…

Eksilti yüklü makberin de endamı ve çağrısı yine ölümün, sükûneti kayıp bir şehirden sızan aklı evvel şiirlerim gibi: Hicranı türetmekle tükenmiyormuş insan. Tükendikçe de eksilmiyormuş yine eksikliğine kani ama razı olamadığım kayıp şimali gönlün, basireti bağlanmış cümlelerden medet umarken endamlı bir yaşama sevinci hele ki ivmesi günbegün katlanan yine de dirayetimin ara sıra hezimete uğradığı.

Zılgıt yemiş notalarından arakladığım şarkılardan da muzdaripim. Biraz kaygılı biraz neşesi kayıp birazdansa çalacak gongun debdebeli namesi yine geceyi delen ve yine öfkeli insanoğlu.

Havadan nem kapan nazarımda, nazenin bir benlikten da arda kalan. Arka arkaya işlenen cinayetlerden sorumlu kim ise yine kimliğimin sorgusunda karıştırdığım sıra sayısı ile kaçkın kimlik numaramla cebelleşen rakamların döl yatağında yine varlığımla hezimete uğramanın güncesinde hani olur da aklı evvel bir numunede ben de sıralarım şikâyetimi ve derken mimlenen gölgemi de tıkarım parmaklıların cürümü had safhada bir ön yargıya meyal olmuşken.

İstihbarat imleri, ketum yürekleri sevgiden yana dertli bedelleri ile görücüye çıkmış isyanları yine kâfir suretlerin nizamında ayrıcalıklı bir beşer mahiyetinde sorguladığımız insanlık ve her nasılsa nasiplendiğimizden ziyade teşrif buyurduğumuz şölen sofraları…

Mahiyeti ne ola ki ya da anlam karmaşasına yenik düşen anlamsızlık batağı?

Kanıt toplarcasına birbirinin mahremine kulak kabartan soytarı insan tayfası ve yine ötekileşen ama önemsizmişçesine ihtiram kaybında ön sıraya yerleşen insan izlekleri ve kayıp vicdanlar…

Sunumunda İlahi Aşkın, hangi ergen cehaleti ile sevgiden yana dertlenip de ne zamandır bu denli nefrete konuşlandık?

Günü birlik aşkların dirliğe olan ihaneti ve yine şehvete kanan kâfir ve yüzsüz benlikleri ile volta atmayı meşk eylemiş buhran yüklü benliklerini de hezimete uğratan kayıtsızlığın, nankörlüğün ve intikamın suretine tapan nicesi.

Anlardan türeyen mutluluk belli ki işgal altında evren.

Sonlardan girizgâhı yok sayan hikâyeler: Ne çok kayıp kahraman ne çok mutlu sonu yok sayan ve ne az sevginin mağlup, insanlığın kayıp ve dirayetin de aralıksız sorgulandığı.

Katıksız istilası, tanıksız cinayetin sonsuz maktulü, kayıp suçların yerleşkesi yine yüreklerin mimarındansa yüreklerin dinginliğine rest çeken.

Sonlanmaksa acının zincirleme ket vuruşu insan soyuna daha sık kontrol etmeliyiz aksimiz vururken yüreğin isine belki de soyutlandığımız kadar soyutlamalıyız da: Nefretin baş rolüne son verip azıcık da umudu mesken eyleyip ve her halükarda nihayete erecek masallara yaşama ve mutlu olma hakkı tanıyıp…gerisi zaten gelecektir, demek bile ihlali değil mi kaderin?

Yine de somut bir istila insanlığın baş role soyunduğu ama her nasılsa sonlanmak bilmeyen var oluş sancısı yeter ki…geç kalmışlığımız asla bahane olmamalı yoksunluğumuz da tırmanışa geçerken ve asla da batıl bir eksende kaybolmaktansa varsın insanlığımızın enginliğinde çırpınalım hem de en akil ve asil imge iken vicdanın körükleyici ve sürükleyici tınısı…