Hür Kılsan Beni

Sıcakla muhabetli bir yaz akşamı.
Aklımda sen, kurumuş dilim damağım.
Bir su  getirenim dahi yok.
Nasıl bedbaht  halim  bir bilsen.
Kimi görsem  sen sanıyorum.
Aklım almıyor, hiçbiri sen değilsin.
Durmadan arkalarından  sesleniyorum.
Bir bakan dahi yok.

Oysa ne deliyim ne de divane.
Yalnızca sensizim geziyorum  avare.
Ruhumda  hayal kurdunun dişleri.
Bağırıyorum  sesimi  duyan yok.
Birden bürünüyor  ortalık sessizliğe.
Tek duyduğum  ses nefesim.

Bulutlar ağladı gök gürledi durmadan.
Sen gittin bir iz dahi bırakmadın  ardında.
Çok  koştum  arkandan yetişemedim.
Çok canlar yandı müdahale edemedim.
Ben senle meşguldüm nazlı cananım 
Düşmanla mücadeleye girişemedim.

Sen gittin bir  iz dahi  bırakmadın  ardında.
Bulutlar  ağladı gök  gürledi durmadan.
Kaç mevsim gelip  geçti  saymadım.
Yıllar yılları  kovaladı sen yoktun.

Ne uyku uyudum  ne gezdim  doyasıya.
Gittiğim  her yerde sana dair bir iz gördüm.
Ey yüreğimi  ateşe  veren kadın ey olmayasıca!
Ben bela-i aşk  ile dolmadan hürdüm.
Şimdi anılar dahi benden hesap  sorar.

Dolsa  da vadem  terk  eylesem bu cehennemi.
Ben kanımla ödedim, seni sevmenin bedelini.
Yetmez  mi  artık  ey can yetmez  mi?
Hür kılsan  artık beni...