Sürsen Yarama

           SÜRSEN YARAMA

Bir gece ansızın bir kanat takıp

Siyah zülüflerin gersen yarama

Sana ait köşke yakından bakıp

Destur istemeden girsen yarama

Yokluğun karakış, hasretin tipi

Yüreğim seninle doldurdu küpü

Ördüğün yumağın sen olsun ipi

Birkaç çile daha örsen yarama

Düşünsem olmuyor, dursam olmuyor

Sabırda son nokta daha almıyor

Zemberek boşaldı zili çalmıyor

Vuslat saatini kursan yarama

Efkârım tutuşup tüttüğü yerde

Aklın başın alıp gittiği yerde

Çilerken seherin bittiği yerde

Endam-ı nazını sürsen yarama

Eyvahlar dolarken bahtsız serime

Bir mendil yollasan akan terime

Sargıyı kaldırıp benim yerime

“Kaç çeşit derdi var” sorsan yarama

Can tenden çıkıyor sen göresiye

Sevda ayrılıkmış bilmem ki niye

Dokunduğum yerde gül biter diye

Gurbetten uzanıp vursan yarama

 Ahmet Çiftci