İnhitat

.

Başlar terennüm

Kekremsi kelimeler  acıyla koparılır i ç t e n

Suyu dalgalandıramayınca niyetsiz taşlar

Kof  akıllar devşirilir  h i ç t e n

Şah damarı kopar gölgesizliğin

Kaybolmaz sırta saplanan okların  i z i

Mühleti dolar kahve telvesindeki umudun

Ve zihni kemirir öznesiz şiirlerin  g i z i 

K’an kokusu siner zam’an’a

Dipsiz kuyulara akar alnımızın görünmez karası

Vedalar  bir bir gömülür göz bebeklerine

Geceyle  f e c r  arası

Meali meçhuldür yarının

Gün'ah'la yamanır  oluşlar

Gri hüzünleri perdeler izsiz aldanış

Ve  ayan olur dünün çehresindeki  soluşlar

Güneş haczeder  ezik gölgeleri

K i r a z ağacının gövdesine aşılanır sessizlik

Çığlıkları çalınır naz ile uçan kuşların

Ve   a ğ l a yışlarda konaklar  hissizlik

Gök alışır gözün ıslaklığına

Hırpalanır delik deşik gecelerin ay’ı

Ç ö l ü n e  diş biler kızgın kum

Ve boynuzlu boynuzsuzdan alır  payı

Her alınan nefese çivilenir  f a n i l i k

Kefensiz güneşler batar her tarafta

Kuytuda asaletini yitirir m a v i lik

Ve yıllanmış düğümler bekler Araf’ta

. . . 

  . . . . . . . . . . . . . .  S   e   l   a   m   e   t   l  e