Atam

O mavi gözlerin, bakışı derin,

Uzakları yakın, görüyor Atam,

Yüreğinde sevda, her bir neferin,

Sancağın hedefe, varıyor Atam.

Yolumuz engelli, yükümüz ağır,

Hazırız emrine, yeter ki çağır,

Nutuğun sesini, duymayan sağır,

Arkadan hançeri, vuruyor Atam.

Her çeyrek asırda, etabın vardır,

Kaleme aldığın, kitabın vardır,

Doğacak nesile, hitabın vardır,

Bilmeyen buz gibi, eriyor Atam.

Binlerce şehidin, döküldü kanı,

İlkenle yeniden, kurdun vatanı,

Toprağın altında, sessiz yatanı,

Densizler kim diye, soruyor Atam.

Temeli sağlamdır, duvar yıkılmaz,

Kalleş kurşunuyla, sıva dökülmez,

Sürüyle gelseler, bilek bükülmez,

Bir nefes alımlık, yoruyor Atam.

Uzanır yurduma, karanlık bir el,

Meydanı boş buldu, okuyor gazel,

Sıfatı bilinmez, çıkmış müptezel,

Hayalinde devlet, kuruyor Atam.

Yönümüz batının, değişti huyu,

Sırtını dönünce, kazdılar kuyu,

Dimdik ayaktayız, sen rahat uyu,

Emanet yerinde, duruyor Atam.

Gençliğin izinden, yürüyor Atam.

                  07.08.2017/ Kadir KÜÇÜKKARATAŞ