Şiir Ve Kelebek

Hayatın ritminde kayıp güftelerin yolculuğu

Yine merhem olan dirayetin kıblesinde

Düşsek de için için dertlenen bir şiirin kanatlarından,

Akıl fukarası üç beş şair

Bir de geçkin imgelerine konmuşken börtü böcek

Teselli bulduğumuz kanatsız melek adeta

Yazılan her şiir.

Kıvancında saklı ömrün,

En dibinde yosun tutan mizaca binaen

Güne teğet geçmenin özlemini

Hicapla reddeden güneşe dair

O ılıman şiir;

Kayıtlara geçen her ölümlü günde

Doğmakla mükellef madem şair

Hadi doğ sen de usulca aklımın merhalesinde

Bir aşka daha yelken açtığım

Bağlanmış basiretim içimde kala kalmışken

Bir ukde mahiyetinde.

Gözlerimde şaşalı bir hüzün

Fark eder mi mutluluğun diğer adına

Değse yüzüm?

Hatta kibar bir lisanda ölümü de mimlesek

Şiirin bam telinde

Sevgiye dair bir günce daha yazmayı çok mu

Görecek Tanrı?

Karmaksa asil bir vazife,

Tohum ektiğimiz gönülde

Açmaya dair belki de solmaya biat

Yine evet yine de her şeye inat

Aşkın rahlesinde huzurun nakşettiği

Dolduruşa gelen cehaletten çok uzak yine

Aklın ırmaklarında yüreğin de sulhunda

Yıkanmayı meziyet bilen her münin,

Gölgesinde saklı umudun da dokunmazken tek bir teline

Kanıksadıkça kaderi

Bıçkın bir sevdaya düşse yürek ne mi çare?

Olası mı vazgeçmek,

Mümkünse dolan sen de arka sokaklarında

Yazmadığın onca şiirin

Şirin bir kelebek olmaya aday her şiir

Kozasından hatıra bunca hayali de

Yüklemişken kısacık ömrüne.