Bıraktın

Öfkeyle    sarıldın,   acı   sözlere,

Bir cevap verecek, hal mi bıraktın,

Kıpkızıl  kan inen, canım gözlere,

Zevk ile  tadacak, bal mı bıraktın.

Belki derdin çoktu, dinleyemedim,

Çileler   yumaktı,   sonlayamadım

Sitemin   nedendi,  anlayamadım,

Öfkeni kusarken, bil mi bıraktın.

Hep sustum dinledim, acıydı dilin

Umutla bekledim, bağrına yolun,

Firaka bezenmiş, her tavrın halin

Sarılsam sarılan, kol mu bıraktın

Oysa buram buram, özlem tüterim,

Derim hasret çekmek, artık kaderim,

Mecnundan, Ferhat’tan, daha beterim

Kaçıp da kurtulsam, çöl mü bıraktın

Vuruldum sevdiğim, canıma yetti,

Kalbim her cefayı, çekti de gitti

Artık  yaşamanın,     payesi  bitti

Bana tutunacak, dal mı bıraktın.

Bir   emaneti  var,  Rabbin üstümde,

Can denen bir ceset, gezer büstümde,

Kalbim    darağacı,   aşkı    astımda,

Bana bundan başka, yol mu bıraktın,

Âdem   son  nefeste,   yıl mı bıraktın.

ÂDEM EFİLOĞLU