İki Yana Düşmüş Ellerim

Ve iki yana düşmüş ellerimi

Çaresizliğe esir diye bırakıyorum

Sefası olsun kaygısızlığının…

Biliyor musun?

Lafın gelişi diye sordum

Yoksa nereden bileceksin

Her gün gökyüzünün siyahlığında

Yüreğimin yağmur yağmur efkârının

Kan diye ağladığını…

Kalbimin devinimleri

İçli sızı dolup dolup

Damalarımda tutuşurken

Pespaye ömrü sürüyorum

Yalnızlığın kol gezdiği sokaklarda

Biraz olsun rahmetine sığındığım

Rahmanın inayetinde…

Bugün

Koparılan tarihin topraklarında

Kasım vasıta atıyor tam otuz gün

Hep kasımda âş(ı)k başkadır sözlerinin

Manasını arıyorum

Ve anlıyorum

Kasım bana göre değil…

Dünü anılara kazıdığımız yollarda

Talihimi çekiştirerek

Kendime söyleniyorum

Meczup bir iniltiyle

Boş ver be hayat

Giden gitti

Kalan sağlar bizimdir diyerek…

Sonra

İki yana düşmüş ellerimi

Çaresizliğimle bırakıyorum

Sefası olsun diye kaygısızlığının

Artık

Duvarlar konuşuyor

Ben dinliyorum…

Âdem Efiloğlu