Sil Baştan

Bitimsiz kavgaların içinde,
Umudu güneş yüzlü bir çocuktum.
Şimdi o halime dair anılar hayal içinde.
Pişmanım ve de yorgunum.

Göçmenim yerleşik her hatıramda.
Yüzüm soluk,  çıkaramıyorum eski beni.
Sanki saatli bir bomba var ta şuramda.
Herkes kaçıp gitti,  atamıyorum seni.

Sen mavi benekli bir çocuktun.
Umudu güneş yüzlü çocuklar diyarında.
Çaldılar umutlarını,  hayallerini, yarınlarını.
Bir başınaysan ömrünün sonbaharında.
Ve düşünmekle geçiyorsa zaman arkada kalanları.
Sen bir daha doğmayacak olan güne aşıksın.

Şimdi tam da burada dursa zaman.
Döksem heybemdekileri.
Yine bıraktığım gibi mi kalır iyi niyetlerim.
Yoksa silinir mi bir nisan yağmurunda.
Cevabı olmayan sorular.
Önce bir bir sonra hepsi birden hücuma  geçiyorlar.
Savaşta esir düşmüş biçareler gibiyim.
Ne suçlu ne de güçlüyüm.
Yaşım isterse doksanı bulsun.
Ben hala on üçlüyüm.
Bırakamadım bir kenara geçmişi.
Acısı kursağımda düğüm yaşadıklarımın.
Ne kadar uğraşsam da geçmiyor.

Suyun derinliği gecenin serinliği.
Yağmurun sel hali acıyla geçen ömrün ben hali.
Hep aynı yerde takılıp kalır cümleler.
Bir yerde birikmiş topraklar gibi.
Anılarım üstüste gelmiş.
Ve kalbim deprem görmüş gecekondular gibi.
Acılar içinde iyi niyetleri yitirmiş.
Nasıl aynı kalır insan.
Onca yaşanan kötü hatıralara rağmen.
Kolay mı hayata sil baştan başlamak.
Değişen hayatlar var mıdır birden.
Varsa öyle bir yer.
Tek isteğim bundan sonrasını orada yaşamak.