Sen Kasım Papatyası Ben Mayıs Menekşesi

 
Kabrimizin üstünde her güzde, her baharda
İkimizi kucaklar kara servi köşesi.
Aynı aşka açılır, yanarız aynı harda.
Sen kasım papatyası; ben mayıs menekşesi.
 
Gözyaşlarından köprü döşüyorken cennete,
Vazgeçip usanmadık, razıydık her mihnete.
Boynumuzu eğmedik set çeken muhannete.
Sen kasım papatyası; ben mayıs menekşesi.
 
Aramızı mevsimler ayırsa da, ne beis?
Ölümlü olan beden; ölümsüz olansa his.
Adımızı silemez örtse duman, çökse sis.
Sen kasım papatyası; ben mayıs menekşesi.
 
Sevda gönül arzusu; kavuşmak nasip işi.
Kabullendik ve sevdik; şahidi mezar taşı.
Melekler anlatıyor şimdi bu hazin düşü.
Sen kasım papatyası; ben mayıs menekşesi.
 
Mücella Pakdemir