Şehrin Gözyaşları

bulutlar yangın
yağmurlar kor
avucumda güneşin sancısı

çekin bulutları üzerimden
şimdi kana kana ben ağlayacağım

ruhumu kundaklayan gecelerde
mora çalmış ıslak dudaklarımda
çığlık çığlığa sevişiyordu umutlarım

şehir yorgun
kaldırımlar çıplak
cinnet doğuruyor sokaklar

bendim
evet
bendim aslında bu şehrin gözyaşları

ve bu sabahta
her sabah gibi göğsümde sabahlıyor hıçkırıklarım

bilir misin
haykıramadığım hasretimdi doymayı özlediğim
ve şimdi içimdeki her çığlık idama mahkum

biz
aynı cümlede farklı anlamlar gibiydik
biz yarımdık
dün gibi
şiirlerim gibi

şimdi
genzimde senden kalan bir ölüm
her ne kadar yutkunamasam da
öksürsem de hayatı
toprak kokuyor nefesim

ölmek kolay
zor olanı ise
yokluğun çokluğun kadarken
seni
sensiz yaşamak...

ilhanaşıcıaralıkikibinonüç