Edebiyat ve Kültür Platformu
Mona
* Mona Lisa *
Sen miydin, uçsuz... bucaksız gemilere yelken açan
dudaklarında firuza bir ıslık
huysuz bir maviden süzülüp geliyorsun
kırağı düştü, akşamların
hüzzam bir makam içindeyim,
bir piyano yaralıyor gövdemi;
dökülür nağmeler, ağıtlardan
birden sen gelirsin aklıma,
bir şamar gibi olur, saçlarında sokaklar.
Köşedeki evin,
duvarlarına yapıştırılmış yırtık bir resim
hangi göz, hangi yüz, Mona lisa
hadi çekil şimdi kıyılarımdan
döndüğün sahillere yakışmıyor, sensizlik
titriyorsun üşüdün mü? bakışların yalan söylüyor
hadi gel,
sen beni gökyüzüne çiz, ben seni Ak deniz'e
aman derim sessiz ol, Ege duymasın.
Çok oldu... budanmış bir adak ağacıyım
çiçek açmayı çoktan... unutum
kar yağdı üstüme, ayazlara tutundum
heyy diyorum, bir nisan sabahında
yağmur bulutları ha geldi, ha gelecek
yedi yaz, yedi güz geçtim divanından
ne ettimse, terketmedi sevdan beni.
Yalnız seni sevdim/ dilimde son duamdın
hep derin sular da yüzdüm
tuzaklarım da, yüzgeçlerim de oldu
heyy benim içimde sönmeyen kor alevim
git, yolun açık olsun
sen beni düşünme, bundan böyle
senin olduğun kentler de,
ben hiç görünmiyeceğim.
Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir
Mona başlıklı yazı Öz tarafından
28.11.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.