Calista

calista

bir tuval yüzdürüyorum

denizlerimin en üryan sularında gözlerim kapalı

önce gözlerime

sonra da ruhuma demir atıyorsun Calista

utangaçta olsa,

yelkenlerime cılız renkler veriyor içimdeki isterik yanım

ılık bir rüzgarla savruluyor odamdaki tül perdeler

önce

kendimi çiziyorum tırnak aralarımda

kanıyor tenimdeki aceleci kimliğim

telaşım bile kırmızı gülüyor Calista

sonra

ar perdelerim yırtılıyor

süzülen kanatlarıyla  işgalci parmaklarım konuyor kıvrımlarına

sanki kalbim parmaklarımda atıyor Calista

dudaklarının akıntılarında yüzüyor dudaklarımdaki ayinler

ki ben yüzme bilmem

işte tam da bu yüzdendir

terini içime çekip çekip te kıvrımlarında boğulmam

benim arsızlığım,

sabırsızlığım sanadır Calista

bilir misin

ben her gece

göğsümü göğsüne siper edip

üzerimize kilit üstüne kilit vurup

tek beden uyanıyorum sabaha

düşlerimin işgalci kısrağı Calista

çöz artık gecenin düğmelerini

düş artık düşlerimin yakasından

gel

sapla hançerini gecenin siyah tenine

haykır,

haykır ki çıldırsın gökyüzü

kanasın bulutlar

kızıl sağanaklarla yıkansın kuruyan tenlerimiz

ve ilk defa gün bize doğmadan

biz güne doğalım en kızılından

unutma ki

zaman

sevişmelerim kadar arsız Calista…

ilhanaşıcıkasımikibinonbeş