Minik Yürekler

minik yürekler

bilir misiniz

“Anne'' sesleriyle boyalıdır
umut yorgunu minik yüreklerin yaşadığı yetimhane duvarları…

kirlenmemiş bakışları asılıdır
kir boyalı yüzlerinde

vermez ellerini
tutunmaya gayret ettikleri hayat

geceler diş diş dökülür kirpiklerinden

titrek ve yakaran bakışlarında söner mevsimler

öpmez nefeslerini
bahar kokan rengarenk rüzgarlar

o küçücük çıplak bedenlerin

içlerindeki vadilerde ölü kelebekler uçar

umutlarını katık ederek asarlar

uçuramadıkları mavi ipsiz uçurtmalarına

sığ denizlerinde fırtınalar kopar

alabora olur kağıttan kayık misali hayalleri

atacak bir demir

sığınacak bir liman arar yosunlaşmış bedenleri

bakarsanız
gözlerindeki nemli bulutlara

göreceksiniz
mutluluğa aç ve bir o kadar geç kalmış umut yorgunu minik yürekleri

bilir misiniz

sisli yarınlarına fazla gün katmak değil

günlerine fazla hayat,

zemheri gecelerine de

Ana kokusuyla sarıp sarmalanmış sıcacık bir nefes

bir güneş katmaktır dilekleri…

ilhanaşıcıekimikibinonbeş