Dönmezsen Dönme

Sanma dönüşünü bekler dururum,

Ben de bir âdemim, vardır gururum,

Bırak yaralarım kendim sararım;

Titrek mum gibi bir yanıp, bir sönme,

Eyvallahım yok ha, dönmezsen dönme!

Alışkınım bahar, kışa, yaza da,

İçimi dökerim, ney’e, saza da,

Doymuşum tribe, cilve, naza da;

Fırtına gibi bir esip, bir dinme,

Satma bana caka, dönmezsen dönme!

Geceler vefalı, gam ortağımdır,

Tenhalar, köşeler, can otağımdır,

Bahçelerle parklar, çim yatağımdır;

Gelmezsen perişan olacak sanma,

Daha basmam faka, dönmezsen dönme!

Gözlerini yazan kalem kırıldı,

Sözlerine kanan gönlüm duruldu,

İzlerini süren kuşlar vuruldu;

Ağzını yorup da adımı anma,

Etmiyorum şaka, dönmezsen dönme!

Sensiz de her sabah çiçekler açar,

Ay gülümser, güneş ışığın saçar,

Ömür denilen şey, an gibi geçer;

Kibir dağlarından aşağı inme,

Ey umutsuz vaka, dönmezsen dönme!

06.01.2018

Muhittin Alaca