Yoksun

yoksun…

bu gece

yıldızlar kıpır kıpır bir fısıltı telaşında

ay ışığına dolanmış sancıda

saman yolu kendinden firar

ben ise yokluğuna gece

keş kelerime hece oldum kurumuş dudaklarımda

kaç adımdı yokluğun sayamadım

yoksun

ki artık güneşte doğmuyor sevişmelerimizin üzerine

her sabah

sokak sokak kurşunluyorum bu izbe şehri

ve yollarıma serdiğin  kimliksiz bu aşkın ayak izlerini

avuçlarımda buz tutmuş haziran

başucumda ağlak bir kış ayazı

yoksun

ki artık yokluğunun kıyısına oturup hasretini topluyorum adım adım

ne çok üşüyorum seni tenimin sancısında

gözlerime yaslanan her yaşta yosun tutuyor düşlerim

ben
tırnaklarımla sökerken şafakları
sen
kaç doğum sancısına daha eşlik edeceksin güneşin

söyle

gözlerime emanetken bakışların

kokun hala içimde kurşunken

hangi şehre sığınayım bilemedim

yoksun

ki gelsen
yine seni sever
yine seni seçerdim günahıma...

ilhanaşıcıekimikibinonbeş