Himayesinde Yorgun Yılların

Bir menkıbe doğurur gece…

Aşkın sefasına nedamet yükleyip

Gölgelerin seyrinde

Boyutsuz bir sancı ve

Derken bir teyakkuz perdeler aşkı

Islah etmek adına

Yüreğin naaşına dokunur ansızın:

Ardışık bir selamdan derlediğini

Öngörür zaman

Ve şarkısı azabın…

Hani ötelendiğin,

Bazen köreldiğin

Niyazların sükût bellediğini

Sükûtun idare vasfında,

Bir göl durgunluğunda

Olmasını temenni etmek adına

Kayıpların cefasında

Ayıpların riyasında

Hele ki;

Gölgelenmiş varlığın nazarında

Ölü bir hutbe değerinde

Kaynadıkça

Kundaklanmış cümlelerin girizgâhı.

Bir şerh düşmekse

Hakkın lütfü.

Bir nokta koymak

Yine İlahi Adaletin rükûsuna

Boyun eğmekle,

Nasiplenmek hayattan

Sonraların öncesinde unutulan,

Öncelerin nazarında uyutulan

Benlikten arda kalan

Belki de kinayelerin gazabında

Ölümü tek çare gören

Nefsin sunumu

Yine rüyaları kâbusa dönüştüren.

Himayesinde yorgun yılların

Asla dinginliğin özrüne sığınıp;

Varlığın başa bela olduğu

Bir hücum olsa da

An’ı kalıcı kılan şükür

Hele ki;

Dengi kayıp bir denkleme düştüysen

Bilinmedik mecrasında fıtratın

Varsın yaksın içine düştüğün yangın

Bilfiil yine:

İlahi amacın tek gayesinde

Tecelli edenle

Hamd edip

Cahil bellediğin ömrü

Hibe etsen de kadere.

Kusurun dibinde şüheda

Aşkın nezdinde adeta

Kayıp bir ada

Yine boyunduruğunda bunca gizemin

En sefil yolcu;

Ta gelip ezelden

Miadı dolmuş bir şarkıdan yana

Yoksa talebin.