Gördüm

Kibrinin suyuyla gönlüme doğru

Bir ırmak olup da sızanı gördüm

Açıp da her derde o fesat bağrı

İçinde sevgiden bezeni gördüm

Öfkenin harbiyle sevgimi ezdin

Dilinin zehriyle üstünde gezdin

Ben taviz verdikçe nasılda azdın

Şefkatin rahminde gezeni gördüm

Dilerim güneşin saçmasın ışık

Gülüşün diyorum gama alışık

Aç kalır sevgiye belki bir kaşık

Kendini mükemmel yazanı gördüm

Kalbimin közünü örsle  dağladım

Dik tuttum başımı sanma ağladım

Kaderim bu dedim içten çağladım

Şu hayat resmimi bozanı gördüm

Hasretin gözünü yollara vurdum

Elbette yarına hayaller kurdum

Umut var inandım böyle diyordum

Baktım mezarımı kazanı gördüm

Çaldığın saatler saniyesi hak

Zalimler safına olasın ilhak

Ne diyeyim dostlar bozulmuş ahlak

Sevda sofrasında hazanı gördüm

Vicdanın sofrası yıkıldı sende

Ettiğin zulümdür her bir nedende

Sahtekâr diline desem bir anda

Edep erkân ile kızanı gördüm

Derdimi söylemem ederim sabır

Saracak bizleri gün gelir kabir

Ey Âdem bizlere  Allah ekabir

Artık doğruluktan bezeni gördüm

Âdem Efiloğlu