Evet

“evet”

ahh..,

aşk

uzağım,

yanı başım

tuzağım,

tuzsuz aşım

sevgisi tükendikçe

saygısı küçüldükçe

ayrılığına büyüdüğüm/

ahh..,

yalnızlığım

güneşsiz,

gecesiz,

öksüz kimliğim

bunca keder,

acı, ızdırap varken 

aşka secde etmek senin neyine/

ahh.., 

ölüm

uzağım,

yanı başım

uzat ellerini

aşk tükendikçe

dünya küçüldükçe

yalnız sana büyüdüğüm/

ahh..,

dirimin,

ansız, zamansız

cepsiz gömleği

bunca çamur,

kir, pas varken

beyaz senin neyine

ki aşk,

mavisinden kulaçladığımız düşlerde

solungaçlarımızdan kırmızıyı solumak değil midir

değil midir ölüm,

koyulaştıkça nefsimiz, nefesimiz

bir değil bin vurgun yemek derin mavilerde

aşk,

ölmek,

ölmek aşka sirayet etmekse,

ecele kıyılan nikah,

son nefese tanıklık etmekse

ölüm melekleri ve şahitler huzurunda

.

.

…  “evet”  diyorum…

ilhanaşıcışubatikibinonsekiz

………………………………………………………………………………………………………………………………..

evet,                                                                                                                                                                                     şiire, aşka ve en çok ta ölüme yaşadığımız sürece nikah kıyarız ama kaderin ayağının altı kederimizin üstüne basılı olur her sefere.  aşk a inananlardanım elbet tıp kı ölüme olduğu gibi ama ne bileyim görmek istediğim mavi pervazlı, kırmızı perdeli pencereden baktığımda “aşkın, sevginin, sevgilinin günü nasıl olur, bir güne nasıl sığdırılır koskoca yıl” diyerekten anlamış ta değilim neyse boş verin beni belki de hala siyah beyazlı fotoğraflarda asılı kalmıştır yüreğim ama yinede bu güne, aşka inanan tüm dostlarımın, site sakinlerinin sevgililer günlerini bu şiir vesilesiyle kutluyorum…

ilhanaşıcışubatikibinonsekiz