Vur Artık Beni

vur artık beni

bazen

bir yağmur serpintisiyle sarhoş olur dizeler

ve  ”yağsın yağmur yıkansın tüm hüzünler” der şair

alfabedeki tüm kuşlarda selam durur çakırkeyif satırlara

bazen de

gidişin yağar usul usul dizelerimin saçaklarına

ve “bir ufak yağmur yetmez siz getirin en büyüğünden bir sağanak efkar sofrasına” der şair

kirpiklerimdeki tüm serçelerde tek tek düşer ışığına küsen harflerim gibi

bilir ki şair

hiç bir şiir yazamaz gelişini

……………………………………………..gidişini yazdığı kadar

her iç düşümünde sana

kanatlarının gölgesinde susar şehir

susar

renklerinden vurulmuş uçurtmalar

makyajı akan tüm çıkmaz sokaklar

ve ışığında tek tek söner

sahte yeminleri gibi neonları da sensiz bu izbe şehrin

sen ki

hüznü saçlarına

……………………………saçları geceye değen kadın

uzat bir nefes

…………………………….ki ben şafaklarıma uzanan kokunu çok özledim

bil ki

gagasında elem taşıyan tüm martıların göz yaşlarını içip

yarama ışıksız binlerce yakamoz bastım

sırf deniz gözlerini son kez görebilmek

ve son kez gözlerindeki derin mavilerde kaybolabilmek için

şimdi

vur artık beni

sendeki çoğalan benden

kabusu olduğum tüm kimliksiz gecelerden

iliklerime kadar nakşolmuş titremelerden

ve kapılarımı aşındıran tüm unutulmuş beklentilerden

vur

............. kanamam korkma

............................ hafızam bir o kadar barut kokuyorken

................................................................................. kanarsam namerdim…

ilhanaşıcıaralıkikibinonbeş