Mucize Beklemiyorum

Hadi söndür tüm ışıkları.
Önümüzü görmeyelim.
Ne ezildiğimiz için üzülen olalım.
Ne de ezdiklerimize üzülelim.
Boşver saat kaçta kalkıyor son vapur.
Boşver hangi mevsimde olduğumuzu.

Zaman geçiyorken ne önemi var.
Dünde unuttuklarımızı düşünmenin.
Tüy hafifliği gibi olsun unutmak her şeyi.
O tüy gibi ilk üflemede toz olan.

Hadi kavra artık önemli olan;
Cebimizdeki para değil yüreğimizdeki yaralar.
Kavra ki mutluluğa fiyat biçmeyelim. Ben elimdekilerin değerini seni kaybettiğimde anladım.
Şimdi hiçbir mucizeyi seni beklediğim gibi beklemiyorum.