Aşk Bilin Neyler

Ecel gelse aşığın gönlünde ne bulur

Ya hasretini ya sevinci aşkı gönülde olur

Hasretiyle alsa canı alacak can bulamaz

Sevinci varken aşkla alamaz bu cana kıyamaz

Aşığı bazen canan anlamaz Azrail dahi anlar

Anlayanı da anlamayanı eceli güzel paklar

Âşık o cananını alır gönlünde bilin saklar

Aşkla sevmeyen aşktan canandan kaçar

Cananın lebinden bir hayat busesi ister can

Ondan sonra âşık der gönlüm artık sen yan

Aşk benim gönlümde âşık der yârimle yanan

Sevinci varken almaya gelse bu cana kıyamaz

Aşığı bazen canan anlamaz Azrail dahi anlar

Anlayanı da anlamayanı eceli güzel paklar

Âşık o cananını alır gönlünde bilin saklar

Aşkla sevmeyen aşktan canandan kaçar

Aşığa yârin cefası sevdiği anlamına gelir

Naz yoksa o yârde bu gönül sanki geberir

Aşka aşığa akıl sır ermez erenler ki bilir

Sevinci varken almaya gelse bu cana kıyamaz

Aşığı bazen canan anlamaz Azrail dahi anlar

Anlayanı da anlamayanı eceli güzel paklar

Âşık o cananını alır gönlünde bilin saklar

Aşkla sevmeyen aşktan canandan kaçar

Gülveren’im yârden cefa kılıcını âşık ister

Dokunmayınca cefa kılıcıyla yâri biter

Mevla sırrıyla aşkı vermiş âşık bilir sever

Sırrını bilmeyen cefadır demiş budur keder

Sevinci varken almaya gelse bu cana kıyamaz

Aşığı bazen canan anlamaz Azrail dahi anlar

Anlayanı da anlamayanı eceli güzel paklar

Âşık o cananını alır gönlünde bilin saklar

Aşkla sevmeyen aşktan canandan kaçar

Son bir dörtlük aşk için söyleyeyim yeter

Hakkıyla bilmeyenin çektiği değil mi keder

Aşkı bilmeyene söyleyin aşk bilin neyler

Alır başını gider küser gidişiyle derbeder eder

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren