Ses Ver

Ses Ver

Ses ver ey bulut bakışlım

Nerdesin, neredesin?

Hangi dağın zirvesine döktün içini?

Hangi şehrin sokaklarına bakıyorsun öyle garip garip?

Gel deseydin rüzgârın olurdum tarardım saçlarını...

Şimşek olur çakardım sana bakan kem gözlere

Fırtına olur dağıtırdım efkârını

Çekip çıkarırdım yalnızlığın kuyularından düşlerini 

Bir meltem gibi sarılırdım ellerine

Ses ver ey körpe kuzum

Nerdesin, neredesin?

Hangi dağın kırlarında kayboldun böyle?

Hangi dereye döktün içini?

Hangi köyün tozlu yollarına bakıyorsun öyle garip garip?

Gel deseydin kartal olup kanatlarımı gererdim üzerine

Kurda kuşa yem eder miydim hiç seni?

Kükreyip alırdım aklını aç kurtların

Yıldız olurdum göğünde ışıtırdım yolunu

Hilal misali gülerdim yüzüne gökyüzünden

Ses ver ey nur yüzlüm

Nerdesin, neredesin?

Hangi dağın ufkuna serdin kızıl saçlarını?

Hangi kuytuya fısıldadın sevdanı?

Hangi kulübenin kapısından sızdın ürkek ürkek içeri?

Gel deseydin tutarım şulelerinin ellerinden

Seninle vururdum nehirlerin bulanık sularına aksimizi

Seninle ışıl ışıl düşerdim yakamoz diye sularına denizlerin

Dalga olurdum hırçın hırçın döverdim sana göz koyan kıyıları

Sana yelken açan gemilerin dümenlerini çevirirdim karanlıklara

Sığınacağın limanın olurdum aşkını uyuttuğum göğsümle

Ses ver be gülüm

Nerdesin neredesin ?

Susma ses ver gayri

Sensiz gönül bağım bir Kerbela 

Sükût orucunda bülbüller

Dikenler bile kan döküyor yaş yerine

İçimdeki hasretin koru eritirken gönlümü

Dilime vurdu hasretlik

Kalemime düşen efkârdır

Kâğıda düşen yangın

Hadi ses ver artık ses ver de

Alevlerle adını yollarına yazayım

Ses ver de yüreğimin içinde seni bulayım....