Peçeli Yüzü Mahremin...

Bir farklılık yaratması adına günün,

Özveri yüklü sekantlarda

Gün ölçümü yüzün ak alnına

Doluşan iri damlalar.

Rahmeti evrenin

Nidalara karışan

Çorak iklimlerin suretinde korlaşan

Acının hacmi

Yine söz konusu bilinmezin pervazına

Tüneyen dar acılı bir kuş gölgesi.

İrili ufaklı beyitler homurdanırken

Bir öğle vakti:

Güneş çok öfkeli bugün,

Diyebilmenin güçlüğüne erişen

Bir sesin korkak tınsında

Çekingen buseler konduran

Grili beyazlı bulutların

Aşkla reveransı

Yine göğün çatısına

Konan aşk balyalarından sızan

Özlem:

Üstelik körü körüne sevmeyi

Bir ilkeymişçesine yüreğine kopçalayan

Tezgâhtar kızın ilk aşkı.

Yine şaibeli dolduruşları evrenin

Peçeli yüzü mahremin

Kim bilir ne acılara gebe.

Az sonra çok olası:

Ne olacağı değil

Nerede kalmıştık,

Diyenlerden yana madem

Evren ve şeytan

Lanetin dibine vurmuş

Metanet hali hazırda;

Doğaüstü imlerin tehdit ettiği

İşte o öğle vakti.

Hadi kucakla rahmeti, demek bile

Varsayım yüklü gölgelerden

Kaçıp düşerken yüzükoyun

El veren meleğin kanadından

Damlayan kanı kutsayan Tanrı.

Geceden tırsan çocuğun ayak sesleri

Annesi olmayan bir buluttan

Damlayan iri nidalar

Örterken evreni kefen niyetine.