Bir Gecenin Koynunda

bazen harama uzanıyor ellerin
sevdiğinin avuçlarında yanmaya baş eğerken
pişmanlık çok sonraları düşüyor omuzlarımıza
parmaklarında aşk akımına kapılırken
nefsin elinde tutsak olmak
arzularının arasında sıkışmaya değer

sevimli bir çocuk gizlenirdi gözlerinde
ve karanfilin yaktığı dudakların
kollamanın verdiği huzur
kim bilir
gel bu gece yelkenleri mutluluğa açalım
avuçlarımızı tövbeye

ilk defa bir otobüs camından
yüzümden başka şeylerde yansıyordu
sen uyuyan güzel
ve ben
seni uyandıramayacak kadar çirkinim
bir belediye bankında…

kader ayrı yerlerde örüyor ağlarını
ellerinin ilmiğinden bir şey dolanmış boynuma
kışın o sevimsiz sabahın da
kokunu çekiyorum içime
kalender bir mutluluk
işim güzüm hayalim meramım sensin

ayrımı düştü sanıyorlar seni benden
ben el ele ne ayrılılıkların üçüncü şahsı oldum
kaç sence sonumuz olurmu diyen dostlara
cevapsız bakışlarla umutlar sundum
bırak tenlere güvenme fanisinde dünyanın
ruhumun nefesine işleyen varlığını
her daim hissediyor musun yanında
işte o zaman varız demektir
gerisi teferruat… Z/O

Onur Bolat
15-01-2010