Şehrimden Sessizce Gelip Geçene

Sen bu şehirden sessizce gelip geçerken

Kuşlarım selamlar seni

Ağaçlarım eğilir önüne

Yapraklarını serer ayaklarına

Bilmezsin

Yollarına düşen gölgelerin benim olduğunu

Rüzgârların sana şarkılarımı söylediğini

Bilemezsin

Suya düşen aksidir hasretimin senin gördüğün

Camlarını döğen damlalar gözyaşımdır

Bilmezsin

Sen sadece sessizce gelir geçersin

Başında dönen bulutlar

Uçuşan kuşlar

Esen rüzgârlar

Önünde uzayıp giden yollar

Sana neler anlatır

Dinlemezsin

Bilemezsin

Sen bu şehirden sessizce gelip geçerken

Söner içimde ışıklar

Yalnızlığım büyür büyür de

Alır beni içine

Ummana düşen bir dal kırığı gibi

Sallar beşiğini düşlerimin

Gözlerime duran yağmurcu bulutları

Sağar ellerin bilmezsin

Bilemezsin

Ah bir hissetsen

Ah bir bilebilsen

O şarkılarda hıçkıran kemanların

Name name gönlüme öykündüğünü

Ve bu akşam gün batarken

Sessizce gelip geçtiğin bu şehirde

Ufka daldığında

Gönlüm görünür de gözüne bütün yangınıyla

İçinden geçip gidersin bu kızıl kor yığınının

Seni bağrına basanın batan gün olmadığını

Bilmezsin

Bilemezsin

Sen bu şehirden sessizce gelip geçerken

Güle güle diyemediğime yanarım

Ama keşke önce hoş geldin diyebilseydim

Öksüz bir çocuk gibi şosenin kenarında

Giden arabalara el sallamak ne acıdır bilir misin

Hayali bile düşlerime gelmeyen yar

Bu şehirden sessizce geçip giderken

Bu şehirde olduğumu bilmeyenim

Bilemeyenim

Güle güle

Yolun açık olsun

Yine beklerim...