*

savurur peşimiz sıra kader 

yanmış yanmaktan köz kesilmiş 

fersudeleşmiş en nadide duyguları

şişeler içinde bırakılan mektuplar gibiyiz

ebede hiç durmadan akan bir akarsuya bırakılmış

koyu mavi bir ummanın kıyısına varmak için

*

alın çizgisi değişmemiş

cayır cayır ateşe atılan tomarların hesabını

sonra yakılanlara dönüp bakışlarımızdan sorarız

salıvermekten korktuğumuz anın sınırlarınca sırrı

içte tutulan her nefesi,

en fazla yıpranan, en fazla zayıflayan, en hassas arzuları

ucu mananın sidretül müntahasına dayanan zamanlarda 

tuzla buz olur , çatlarız.

*

sığınacağımız tek limandır anılar

göklere dayanmış merdivenden inerler bir bir 

huzur kelebekleri gibi yüreğimize buseler kondururlar 

sayısız yağmur damlalarıyla .

en yalnız saatlerde öz ile buluşmak için 

dem dem arşa, miraca yükseliriz

yanarız geceleyin en ışıltılı yıldızlar gibi 

*

sessizlik aceleyle çökerken tüm şehrin üzerine 

değişen sokaklarda evlerde odalarda 

hep kendimizden bir şeyler arar dururuz 

çoğu zaman en karanlık yerinden çıkıp gelir

bize armağan edilen eskiyen bir hatıra

dipsiz bir kuyunun dibinde buluruz kendimizi

*

kabına sığmayan , hacminden taşan canı 

artık saklayamaz olur kalp ,

bir çırpıda tükenir abıhayat çeşmemiz

ağır bedeller ödeyen ruhumuzun tüm cihetlerin de 

fırtınalar kopar 

batar denizin karanlık sularına vazgeçemediklerimiz

doğum sancısıyla yola çıktığımız vaktin son perdesinde

*

redfer