Kalbimin Eski Yarası

gece yarısı uyanıp bakıyorum semaya,

yıldızlar bile suskun, 

cevap vermiyorlar sorularıma.

oda bomboş, kalbim dolu;

ne tutabiliyorum seni 

ne de bırakabiliyorum…

yani hep böyle 

kalbimin eski yarası yeniden kanar sessizce

senin sesin bir yankı gibi dolanıyor odada

ben de onu dinleyen, efkarlı biriyim

kapalı perdelerin ardında biriken tozlar gibi

birikir hatıralar, silinmez olur zamanla…

senin adını fısıldayan rüzgâr bile

artık yabancı bir dilde konuşur geceleri.

yani hep böyle 

yine aynı rüzgârda savrulur yapraklar .

o şehrin kaldırım taşları hâlâ adımlarımın izini taşır

ben de o izleri takip eden, yorgun bir sevdalı

yağmur yağarken bile kurak kalır içim,

bulutlar geçer, ben yerimde kalırım.

pencere camına yazdığım isimler

zamanla silinir, 

geride sadece buğu kalır…

yani hep böyle 

zamanın soluğu havaya bulaşır usulca

martılar uçarken gökyüzü biraz daha yakın gelir

ve ben yine de buradayım, 

senin yokluğunun olduğu yerde

eski bir fotoğraf gibi 

solmuş yüzler geçer aklımdan,

hepsi birer veda mektubu bırakır 

iskelelerde bekleyen vapurlar

artık kimseyi beklemez, 

sadece giderler…

yani hep böyle 

her akşam aynı iskelede ıslanır ayaklarım

o şehrin tüm köprüleri yıkılmış gibi

bir yakadan ötekine geçemiyorum sensiz

o şehre..,

daralmış yürek kapımı kırıp kaç kere kaçtığımı bilsen,

zamanın saat yönünde yürümediği soluksuz gecelerde…

birden karşıma çıkıvereceğini bilsem

martıların da simit sevdiğini bilen çocuklar gibi 

koşarım peşinden

aynı dün gibi

lisenin önündeyken..

yani hep böyle 

dalga dalga gelir, yine aynı kıyıya vururum

bütün resimlerde seni hep, ben karşılarım,

aç martılar, selam durur rıhtımda…

denizlerin her dalgası kuru bir damla, 

iskele yangın yeri

bu şehre her gelişimde, 

senden çiçekler açar gökyüzünde…

yani hep böyle 

yine aynı sisin içinde kaybolurum

senin saçların deniz kokar 

ben de deli-derin boşluklar doğar

kaçar gözlerim.

kalan son soluğumla, 

çırpınarak koşarım geldiğin yere…

insanlar arkamdan alkış tutar 

sloganlarla aynı ağızdan

umut sen olursun gene,

yani hep böyle 

yine aynı şarkıyı fısıldar dururum

ve gece 

kabus sen olursun gene 

kan-ter içinde uyanıp, 

sessizce yırtarım gidiş-dönüş biletimi

fırtınalar mı 

öyle sanma ,onlar bahane 

belki de gece sancısı

sensizlikte seni nasıl yaşarım, 

sana bunu anlatmak 

nasıl olur bilmem…

gözlerim pencerede seni ararım 

seni ararım sokak boyunca

yani hep öyle 

yine aynı sokağa dökülür gözlerim

ne şehir var, ne de sen

sadece senin hayalin

gezinir yokluğunun çizdiği haritada.

Pencerede bir ben 

birde çiçekler 

Solana kadar bekleyen…

yani hep öyle 

zaman yine aynı yörüngede döner durur.

redfer

https://www.youtube.com/watch?v=iZdNTR7DvsE