Daha Ne Beklersin

Karanlık zifirisi mahkûmdur güneşe

Gönüller ağlarsa muhtaçtır gülüşe

Vakit geçer ömür geçer zaman baksana

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Dermansız ağrıya dua ile sende varsana

Derman bulamazsan yalvarsana yaratana

Kar mı yağdı yoksa yaz ayında dağlarına

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Ne atarsın edepsizce gülerek voltayı

Kesmek için elinde gezdirişin baltayı

Sen misin ulan bu âlemde bir tek kabadayı

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Aşmak gönülle zor değildir kızıl denizi

Musa değiliz insanız bilmeliyiz kendimizi

Gönülde seversek aşılır okyanusu denizi

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Mevlana Yunus aşmadım bir yudum aşkla

Kör bile görmezken gördün gönülde bakışla

Varmalıyız insanların yanına bu anlayışla

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Yolla varırsan insana dökülür mü inciler

Hep yansın yıkılsın mı söyleyin gönüller

Neden konuşmaz lal olmuş sanki o diller

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Gülveren’im sende boşa geçirme süreyi

Rabbim aşkla yarattı bizi bu arzı küreyi

Nasıl geçemeyiz aşkla bir adımlık o dereyi

Daha ne beklersin haydi güldürsene

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren