Haydi Şairim

Yazma be şairim öylesine dertli dertli

Zaten gözlerde aka aka yaş kalmadı

Neşeli bir şeyler yaz az gülümseyelim

Kandırdılar beyaz atlı prenslerle

Prensesleri üzenler geldi

Ne beyaz atlı prens geldi

Ne prenses gibi yumuşak gönlü anlayışlı

Prenses gibi kadınları mutlu eden geldi

Kapılar açıldı mutluluğa ayrılık rüzgârları esti

Umutla beklenildi  kara atlı prens olmayan öcüler geldi

Elinde sopa zincirle zincirlediler prenseslerimizi

Gönlümüzde dertlerle doldu boş yer kalmadı

Mutlulukla doldur silsin pasını

Sende şairim sil gözyaşlarını

Ağlama artık güzel mutlulukları yaz

Tükendik zaten tükendiğimizi yazma

Derin derin hüzünleri yaşadık yazma

Uzak kaldık birbirimizden kavuşmayı yaz artık

Sarılamadık birbirimize onu yaz artık

Yazacaksan bunları yaz ve bırak kalemi

Geç bir köşede sende mutluluğun içine katıl

Satır satır tükendiğimizi yazma artık

Satır satır mutluluğumuzu yaz artık ne olursun

Karanlık sokaklarda çok gezdik aydınlık olsun gülüşmelerimizle

Yenik düştük yıllara yenik düşürdüler yollarda artık kalkalım

Kalkışımızı yol alışımızı yaz artık

Sende bırak bir ara kalemi

Kalkışımıza yol alışımıza katıl

Haydi, şairim yazacaksan bunlar yaz

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren