Zaman Sonları

Zaman sonlarına düştük
İçimizdeki bahtiyar ümitler ve 
Kırlangıçlar terk etti bizi...

Bir kaç gülümseme aldık
Köşedeki çiçekçi buluttan
Ve yüzümüze yapıştırdık
El sallayan hatıraları kandırmak için 
Gülümsedik
Son tren hareket etmeden  gardan.

 
Su zambaklarına basarak yürüdük
Çocukluğumuzun en mükemmel haliyle
Balonlar uçurup rengarenk
Gülümsedik
Zaten
Son tren hiç hareket etmedi gardan

Vezüv kadar yandık yanabildiysek
Biz yanarken de  her şeye rağmen
Gülümsedik
İnan
Son tren hiç gelmemişti zamandan.

      Ayşegül Aşkım Karagöz