Son Vuslat

Yüreğin sızısından, bir  muştu var  dilimde,

Gam  yüklü  geceleri,  zikir   ile   sarmışım.

Bir son gibi görmeyin, dirilmek var ölümde,

Hüznümü   tevekkülle,  sabır  ile   karmışım.

Ağlayarak  başlayan,  hikayemiz   ömrümüz,

Her musibet  önünde, sonsuzluğa  sınav  var.

Fark etmezsin nasıl da, geçer gider günümüz,

Sanma ki her  vaktimiz, tazelenen  bir  bahar.

Derdime derman olsa, zaman geçmezdi zaman,

Son    nefes    yaklaştıkça,   geçmişi    arıyoruz.

Kimleri    alıp   gitti,   verdi mi    bize      eman,

Ey   Adem   gördün   işte,   vuslata  varıyoruz…

Adem Efiloğlu