Epeyce Bir Yol Kaldı

Dostlar tanıdım sonunda küfre sarıldı.

O an gördüm ki gök ortadan ikiye ayrıldı.

Dosta açık etsem hakikati görmezden gelir.

Dostlarla aramda kocaman uçurumlar açıldı.

Feryadımı duyan çıkar mı bilemem.

Gönlümde yanan ateş dışarı saçıldı.

Bileğimin hakkıyla kazandığım davada.

Kor alevlerde yanan yüreğim ayaza bırakıldı.

Düşmanımda gördüm dostça muamele!

Onlar heva-i nefsleri içinde bendeki dünyalıkları aldı.

Şimdi öylesine çulsuz, çıplak biçareyim ki,

Dünyaları verseler de, gönlüm hak yoldan başkasına kapalı.

Sanma ki yüz çevirdim diye dünyadan imtihanım bitti.

Batıla sırtımı döndüm, hakka ulaşmaya epeyce bir yol kaldı…