Son Nefes

SON NEFES

Bütün hayallerin rengi pembeden

Siyaha dönünce kalptir kaybeden.

Mecnuna dönmüşse o ruhsal halin,

Hasretten yanmaya mahkûmdur beden.

Yüreğine akar alnındaki ter.

O an gökyüzüne hayranlık biter,

Yıldızlar suskundur, kayıplarda ay;

Baktıkça küçülür koca Jüpiter.

Baharda bembeyaz açan çiçekler,

Sarıya dönecek ve ölecekler.

Sanma ki gurbette özlediklerin,

Ölmeden yanına tez gelecekler.

Son nefes, son nefes, ah o son nefes;

O son nefes ile tükenir heves

Devasa bir aşka umut beslenir

Derin suskunlukla biter bu piyes.

İbrahim COŞAR