Ödünç Gülüşler

Ödünç Gülüşler


Eylül kapıda
Gözlerinde sarı hüzün
Ellerinde solmuş papatyalarla
Benim yüzümde Pollyanna saklı
Atayım istiyorum bir kenara
Yüzüm kanıyor, acıyor her defasında

Gözlerin değdiği dağlara gideceğim
Ruhum yaşlandı
Tutunuyorum gölgesinden bir ağaca
Çınar mı yoksa söğüt mü tanımıyorum
Utanıyor çocukluğumun bilmişliği
Dolunay akıyor avuçlarımdan

Parkta bir çocuktan ödünç aldım
Akıbeti belli değil gülüşümün
Geceyi uyandırdım
Geri vermeliyim gülüşü
Köşe bucak peşimde hüzün

Yüzüm çirkinleşecek
Kocayacak çizgiler
Yardım et
Uzak derelerden su taşımalıyım
Yıkanacağım, kirlenmişim gülüşlerden

Solgun baharın istilasında kirpiklerim
Gelinliğinde kırmızı kuşağıyla kış yolda
Dudağımda ödünç gülüşler
Birkaç cümle daha ezberledim eylüle dair
Kasımpatı takacağım kuşların yakasına

Şimdi geceyi sermeli ahşap zemine
Yakamozu yastık yapmalı başıma
Üşüdüm, biraz daha çeksem yıldızları üstüme
Acır derdimden yüzüm ağlar
Nerede gülüş satan saltanatlar

Nevim Karahan