Beklerim

.

Korku sahiline yolunu düşür.

Biliyorsun, ordayız.

Aklını yemiş kedim, ağını terk etmiş örümcek ve ben.

Beş boş, bir dolu sıralanmış hayâller

Ve sırıtan alâmet-i fârikamız.

Torbanın ağzını açar, bir güzel

Laflarız.        

Olmadı, balık tutarız

Dişleri döşümüzü deşen.

Yayılan halkaların

Ortasından çalarız tayınımızı.

Tur atar, yine döneriz

Bıraktığımız köpüğe.

Damarlarımızı en ince yerinden

Çatlatırız.

Sana ne anlattılarsa yalan.

Hatta sil gitsin bütün duyduklarını.

Her ne varsa yaşanacak

Omuz omuza hiç çekinmeden

Birlikte yaşarız.

Gölgeler çok, çok olmasına da,

Aldıran kim bu karanlıkta.

Beli kırılır huzmelerin yere değmeden.

Sen de aldırma!

Bir anda alışır tüm yabancılar

Kan çeken kargaşada.

Özür dilemek diye bir şey yok,

Alttan almak da…

Kıvrılmaz sözcüklerin uçları.

Fırlatılır eğilip bükülmeden.

Gözlerin içine baka baka işlenir suçlar.

Sonra idam edilir şafak sökmeden.

Gel dedimse, gel!

Yağı bitene kadar kandillerin,

Keyfine hem tükürüp hem yanarız.

Tünellerimiz var kuytularda tedbiren.

Akrepler uyandığında zehirlemeden,

Tabana kuvvet kaçarız.

Mücella Pakdemir